WEAVING THE WIND

----------------

2012-01-29T23:14:00.001-08:00

ചുമരുകള്‍, തളം, പടവുകള്‍

വിരിച്ചിട്ട കിടക്ക

മടക്കിവെച്ച തുണികള്‍

പാതിയഴിച്ചിട്ട കൊതുകുവല

അടുക്കി വെച്ച പുസ്തകങ്ങള്‍

ഷെല്‍ഫുകള്‍

ഇതിനകത്ത് എവിടെയോ പെട്ടുപോയിടുണ്ട്

വാര്‍ധക്യം പുരണ്ട രണ്ടുപേര്‍.

തുറന്നിട്ട ജനലിലൂടെ ഇടയ്ക്ക്

ചിരിച്ചു മറിഞ്ഞ കാറ്റും വെയിലും മാത്രം

പുറത്ത് കാലം കുതിക്കുന്നതേപ്പറ്റി അടക്കം പറഞ്ഞു

ഒഴുക്ക് കടല്‍ പോലെ ഈ തുരുത്തിനെ വിഴുങ്ങിയേക്കാം.

------------------

2012-01-29T22:16:00.000-08:00

ആണോ പെണ്ണോ അല്ല

അമ്മയല്ല, ഭാര്യയല്ല

വെറുമൊരു ശരീരം

അഴുകുന്ന ഒരു തോല്സഞ്ചി

ഇടയ്ക് നേര്‍ത്ത ഒരു ചിറകടി പോലെ...

' അമ്മേ, മകനിതാ മുന്നില്‍...' ആരോ മന്ത്രിച്ചു...

ഓര്‍മ്മകള്‍ കുലുക്കി വിളിച്ചപോലെ ദേഹം വിറച്ചു

ഒന്ന് മുന്നോട്ടാഞ്ഞു.

'കണ്ണ്‌ തുറക്കു', മകന്‍ വിളിച്ചു,

അപ്പോള്‍ മിഴിഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ ശുന്യം ,

കൃഷ്ണമണികള്‍ക്ക് മീതെ വെളുത്ത തിരശ്ശീല ,

നോട്ടമണഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍

മുറിയിലൂടെ നീന്തി,

ആളില്ലാ വഞ്ചി പോലെ

കുറെ നേരം .

-------------- -----

2011-10-31T23:53:00.000-07:00

ഈ മഴ എത്ര വെയിലാ കൊള്ളുന്നത്‌ !

-------------------------------------------

2011-05-05T00:41:00.000-07:00

ഉച്ചി തൊട്ട്‌ പെരുവിരലറ്റം വരെ
കടുംപിടുത്തം ,
ഒന്നയച്ചു വിടാന്‍ കാലമായല്ലോ,
ചൂലും കോരികയുമായി പുറപ്പെട്ടു
ശിരസ്സിന്റെ അരികില്നിന്നു തുടങ്ങി ക്ലീനിംഗ്,
അടിച്ചു തൂത്ത്, പെരുവിരല്‍മൂട്ടില്‍ കൂട്ടിവെച്ചു,
പിന്നെ കോരിയെടുത്തു
ഒരൊറ്റ ഏറ്.
ഇപ്പോഴെന്തു സുഖം...
പാറിപ്പോവാം
എവിടേക്കും , എങ്ങിനെയും, ഏതുനേരവും.

2011-04-26T11:32:00.000-07:00

അടുക്കളയിലെ സിമന്റ് തറയില്‍ കിടന്ന് വായിക്കയായിരുന്നു ഞാന്‍,ചില്ലോടിന്റ വെട്ടത്തില്‍,കാല്‍ ചുമരില്‍ ചായ്ച്ച്,മലര്‍ന്ന്.വെളിച്ചം പെട്ടെന്ന് മങ്ങിയപ്പോഴാണത്്,അക്ഷരങ്ങള്‍ ഇത്തിരിപ്പോന്ന ഉറുമ്പുകളെപ്പോലെപിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു,കുറേ കുഞ്ഞനുറുമ്പുകള്‍ ചേര്‍ന്ന്എന്നെ പൊക്കിയെടുത്ത്, വലിയൊരു പാറ്റയെക്കൊണ്ടുപോവുംപോലെ,ഏറ്റിവലിക്കാന്‍തുടങ്ങി. അനങ്ങാതെകിടക്കെ ഞാനോര്‍ത്തു,ശവഘോഷയാത്രപോലിരിക്കും...
അതാരും കണ്ടില്ല, അതിനാല്‍ ഇതൊന്നുമാരും പറഞ്ഞുകേട്ടില്ല.

2011-04-26T11:19:00.000-07:00

ഒറ്റജനല്‍,
അപ്പുറം
രാത്രിയിലേക്ക് കൊഴിയുന്ന പകല്‍
മുല്ലപ്പന്തല്‍,മഞ്ഞകോളാമ്പികള്‍,
നിന്നെയോര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്ന
വേദനിപ്പിക്കുന്ന പൂമണം
ഇപ്പുറം,
നീ ഉച്ചരിക്കാന്‍ മറന്ന വാക്കിന്റെ
ബന്ധനസ്ഥ.

2011-04-26T11:18:00.000-07:00

പിണക്കത്തിലായിരുന്നു,
ഇണങ്ങാന്‍ എന്തു വഴി ?
അപ്പോള്‍ ജനലഴിക്കപ്പുറം
ഉദിച്ച അമ്പിളിക്കീറ്
നിലാവിന്റെ വല
ഞങ്ങളുടെ നേര്‍ക്ക്
വീശിയെറിഞ്ഞു,
വലയില്‍ കുടുങ്ങിയ മീനുകള്‍
പുളഞ്ഞ്് മരണനൃത്തമാടി,
ഇരുളില്‍ നിലാവ് പുരണ്ട ചെതുമ്പലുകളുടെ
വെട്ടിത്തിളക്കം,
എല്ലാമടങ്ങിയപ്പോള്‍
ഒരു നദിയുണ്ടായിരുന്നു,
തണുത്തൊരുകാറ്റുണ്ടായിരുന്നു,
കാറ്റില്‍ പാറിവന്നൊരു ഇല
എത്രയോ പതുക്കെ നിലത്തേക്ക് വീണു,

2011-04-26T11:13:00.000-07:00

ഗോവ
-----------
എനിക്ക്
എതിരെ
ഊയലാടിയ
സൂര്യന്‍
ഒരു സ്വര്‍ണ്ണപ്പെന്‍ഡുലം .

അസ്തമനം
-----------------
ചക്രവാളത്തില്‍നിന്നും
വീര്‍ത്ത് പൊട്ടാറായ ചുവന്ന ബലൂണുകള്‍
തുരുതുരാ പറന്നതും
പാര്‍ക്കില്‍ തൊട്ടടുത്ത ഊഞ്ഞാലില്‍
മറാത്തിപ്പെണ്‍കുട്ടി കിരണ്‍
എന്നോട് വാശികാട്ടി
ആകാശം തൊടാനാഞ്ഞുയര്‍ന്നതും
ഞാന്‍ കണ്ടില്ല,

സഞ്ചാരം
--------------------
രാത്രി, കടല്‍ക്കരയുടെ മിനുപ്പില്‍
ഒരു തിളങ്ങുന്ന മീനായി ഞാന്‍ കാത്തുകിടന്നു
നിഴലുകള്‍ വകഞ്ഞുമാറ്റി
കാട്ടുപൂച്ച പതുങ്ങിയെത്തുംവരെ.
കോര്‍മ്പന്‍ പല്ലുകളില്‍ എന്നെ കോര്‍ത്ത്
അത് തിരികെ ദൂരങ്ങള്‍ ചാടിക്കടന്നപ്പോള്‍
ഒരു കുതിരപ്പുറത്തു പോവുന്ന ഉല്ലാസത്തില്‍
ഞാന്‍ ഇളകിമറിഞ്ഞു.

Reading Charles Darwin

2010-10-25T17:56:00.000-07:00

While reading Charles Darwin's book The Voyage of Beagle, I entered into a different world of reading. So far the books I read were either fiction or books of philosophic nature. But this book has offered me a different ray of thought. It was a combination of scientific exploration and the extra ordinary experience of a voyage.

This book is a compilation of the great scientist's journal of researches. And at every moment of reading, the thought that the narrator is Mr. Charles Darwin, one of the great intellectual milestones that has changed man's thinking, did excite me.

The Voyage of the Beagle has 550 pages within 21 chapters. It was published in 1968 BY Heron Books, Geneva. There are 40 illustrations to support the narration, chiefly geographical maps or sketches of Darwin's observations in Natural History.

At the beginning of my reading, Darwin stood as a great master of science before me. Soon he became my friend, and I became his fellow traveler throughout his navigation, his exploration to South America and the Pacific. I was in a kind of close attachment with the scientist of a bygone era. My reading took months to finish as I had limited time for quiet reading. Throughout the period, Darwin became an intimate person for me that I felt so sad to depart the book and his thoughts.

His descriptions depicted his own mind and thought pattern. It was a beautiful mind, so progressive, straight and above all so humane...Let me quote Mr. Courtlandt Canby who is the editor of the book. Mr. Canby writes about Darwin in his Editor's Foreword,
” The great scientist who accomplished all this was nevertheless one of the most modest and endearing of men. Possessed by a rare passion for truth, he was diligent and supremely conscientious in his work..........Darwin was a kind and patient man, and something of his spirit, and of the making of his ideas can be gained from a reading of the engrossing pages of his journal."
What Mr. Canby had expressed about Darwin was revealing to me in many of the incidents occurred during the voyage. While meeting the poor inhabitants of a harbor near Chiloe, he broods,
“....for the race [race of American native red Indians] is in this part extinct, owing to the catholic desire of making at one blow Christians and Slaves.”

I remember how he felt for the slaves who are maltreated by the rich and dominant people of some American countries...I remember his facial expression when he met the pathetic state of a poor slave. He was wondering about the brutal power of man to control his own fellow beings, and about the submissive nature of the slave who is at the same time physically stronger.
He writes about his first encounter of a savage, a barbarian in his own habitat,
" One's mind hurries back over past centuries, and then asks, could our progenitors have been men like these?-men whose very signs and expressions are less intelligible to us than those of the domesticated animals: men who do not possess the instinct of those animals, nor yet appear to boast of human reason, or at least of arts consequent on that reason. I do not believe to describe or paint the difference between savage and civilized man. It is the difference between the wild and tame animal: and part of the interest in beholding a savages the same which would lead everyone to desire to see the lion in his desert…”
Darwin’s commentary brings in various bewitching imageries .Many times I felt that he is a real poet at heart. During the voyage around islands near Chiloe, he describes the surrounding climate,
“on the following day a storm, worthy of Tierra del fuego, [oh! That name of the mountain reminds me of the day Darwin spent on climbing the steep rocks of Tierra, and at last reaching at the mountain top and how he looked down to the plain with ‘ a mind undisturbed by minute details, was filled with the stupendous dimensions of the surrounding masses. “] and raged with great fury. White massive clouds were piled up against a dark blue sky, and across them black ragged sheets of vapor were rapidly driven. The successive mountain ranges appeared like dim shadows; and the setting sun cast on the woodland a yellow gleam, much like that produced by the flame of spirits of wine. The water was white with the flying spray, and the wind lulled and roared again through the rigging; it was an ominous, sublime scene. “

He describes a night in the sea,
“ A moonlight night, with the clear heavens and the dark glittering sea, and the white sails filled by the soft air of a gently blowing trade-wind; a dead calm, with the heaving surface polished like a mirror , and all still except the occasional flapping of the canvass.” Now I remember another charming description of his. It was while he was traveling south of Plata. He writes, “……every part of the surface, which during the day is seen as foam, now glowed with a pale light. The vessel drove before her bows two billows of liquid phosphorus, and in her wakes he was followed by a milky train. As far as the eye reached, the crest of every wave was bright, and the sky above the horizon, from the reflected glare of these livid flames, was not so utterly obscure as over the vault of the heavens. “

He admires the sublimity of the primeval forests of Brazil undefaced by the hands of men. He admires the planes of Patagonia for its boundlessness and coral islands for their amazing natural architecture. His visually rich descriptions of earthquakes and active volcanoes are alive in my memory. There are so many more exciting direct observations from Mr. Darwin about strange animal behaviour .It was very interesting to watch Darwin collecting and analyzing samples of fossils and living creatures that helped him to form at last his THEORY OF EVOLUTION BY NATURAL SELECTION. I found him often getting off the ship into some strange islands and running to the shores or towards a nearby steep mountain with his geological hammer and lenses…

In the last pages, while traveling back to England, he looks back to his long six years of sea-life-1831 to 1836. Here he recognizes his thirst to travel into unexplored lands as that of the savage man for his love of the chase. I love to remember the lines which he added in the last page,
“ Traveling ought also to teach him distrust; but at the same time he will discover , how many truly kind-hearted people there are, with whom he never before had, or ever again will have any further communication, who yet are ready to offer him the most disinterested assistance. “

There are many more interesting observations of Darwin about the biology and geology of South America, which I am unable to quote here because I am lazy and enjoy beig lazy. But I am sure that every one who starts to read this book will be blessed to go through so vast an experience and knowledge in each line.

-Sarmila-

uuuuuuuuuuuuu...

2010-07-05T11:43:00.000-07:00

THE CLOCK
--------------

I am like a clock,
but, strike only twice,
one,at your departure
other,at the arrival.
In between lies the dead-cold time.

0000

2010-04-09T07:01:00.000-07:00

മെല്ലെ മേഘങ്ങളുടെ അടുത്തെത്തി ഞാന്‍...നല്ല രസമുണ്ടായിരുന്നു അങ്ങനെ പൊങ്ങി പൊങ്ങി പോവാന്‍...വീണ്ടും മുകളില്‍ , അത് മേഘങ്ങള്‍ മാത്രമുള്ള ഒരു രാജ്യമായിരുന്നു.കൂട്ടം കൂട്ടമായി സ്കൂളില്‍ പോവുന്ന കുട്ടി മേഘങ്ങള്‍...ആരും കൂടെ കൂട്ടാത്ത ഒറ്റ മേഘങ്ങള്‍, അടുക്കളയിലെ പാവം അമ്മ മേഘങ്ങള്‍...ആരും കാണാതെ അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന രസികന്മാര്‍...കൈകോര്‍ത്തു അനുരാഗികള്‍ ... ഒരിടത്ത് ഉത്സവ പറമ്പ് പോലുണ്ട്...നിറയെ ആള്‍ക്കൂട്ടവും താലപ്പൊലിയും.

പിന്നെ മേഘങ്ങളും മാഞ്ഞു. എല്ലാ കാഴ്ചകളും ഇല്ലാതായി.ശൂന്യത എന്തൊരു ബോറാണ്.നിലത്ത്കാലുറപ്പിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന കുറച്ചു മനുഷ്യരെ കാണാനായി ആഗ്രഹം. തിരിച്ചുള്ള യാത്രയില്‍ എല്ലാം പഴകിയിരുന്നു.കോഴിക്കോട്ടേ മാനാഞ്ചിറയില്‍ വൈകീട്ട് ആറ് മണിക്കുള്ള എം പീ ജീ ബസ്സില്‍ ക യറും പോലെ തന്നെ.

HAMLET

2009-12-04T07:34:00.000-08:00

"i have heard the mermaids singing...
i do not think that they will sing to me"

0000

2009-11-19T04:42:00.000-08:00

ഞാനിന്ന് കടല്‍ മുറിച്ച് നീന്തി ആ ചുവന്ന സ്ഫടികസൂര്യനെ തൊട്ടുതിരിച്ചുവന്നു...

oooo

2009-11-18T03:28:00.000-08:00

ഞങ്ങള്‍ രണ്ടു വീട്ടുകാരും
തമ്മില്‍ തെറ്റിയ ദിവസം
അച്ഛന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു ;
'ഇവിടെ ഒരു മതില്‍ കെട്ടാന്‍ പോവുന്നു.'

പിന്നെ വര്‍ഷങ്ങളുടെ മലവെള്ളപ്പാച്ചിലില്‍
അതൊക്കെ എല്ലാരും മറന്നു
വീണ്ടും അവരുടെ ക്രിസ്മസ് കേക്കുകള്‍
ഞങ്ങളുടെ തീന്മേശയിലെത്തി,
ഞങ്ങളുണ്ടാക്കിയ കാളനും വടയും
അപ്പുറത്തേക്കും കുതിച്ചു
ഓണത്തിനും വിഷുവിനും ഈസ്റ്ററിനും
പൂക്കളും പടക്കങ്ങളും വീതംവെച്ചു
ആശുപത്രിയിലേക്കും സ്കൂളിലേക്കും
ഇരുവീടുകളിലേയും വണ്ടികള്‍
മാറി മാറിയോടി

അതിര്‍ത്തിയില്‍
അച്ഛനൊരു ചെമ്പകത്തൈ നട്ടു.
സ്വര്‍ണനിറമുള്ള പൂക്കള്‍
വീട്ടുമുറ്റങ്ങളില്‍
പൂമണം പടര്‍ത്തി
നിറയെ വീണുകിടന്നു

പേരോര്‍മയില്ല

2009-11-14T04:26:00.000-08:00

ഇന്ന് രാത്രി കൃത്യം ഏഴുമണിക്ക്
ഞാനാത്മഹത്യ ചെയ്തു.
നല്ല ഇരുട്ടായിരുന്നു .
ആ പുഴയുടെ പേര്
നിനക്ക്‌വേണ്ടി ഓര്‍മിക്കണമെന്ന്
ഞാനാഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.
രാത്രി വല്ലാതെ ഇരുണ്ടതിനാല്‍
പേരറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല
കനത്ത ബീമുകള്‍ക്കിടയിലേക്ക്
ട്രെയിനിന്‍റെ പായുന്ന ജാലകത്തില്‍ നിന്നും
താഴോട്ടു ചാടുകയായിരുന്നു.
അപ്പോഴാകാശം നിറയെ
കൂറ്റന്‍ മലകളും
പരിചിതമല്ലാത്ത കാടുകളും കണ്ടു
വെള്ളത്തിന്‍റെ തണുത്ത ആലിംഗനത്തിലേക്ക്
എന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്‍റെ കരങ്ങളിലേക്കെന്നപോലെ
[ ആരാണവന്‍ ! ]
ഞാനൊഴുകിപ്പോയി...

31 -- 9 -- 2001
-------------------------------------------------------------------------------

ഹൈവേ

2009-11-11T23:55:00.000-08:00

ഓരോ പോക്കെറ്റ്‌ റോഡുകളില്‍ നിന്നും
അവ നിരന്തരമായി പാഞ്ഞുവന്ന്
ബ്രെക്കിട്ടു‌കൊണ്ടിരുന്നു ...
അനുസരണയില്ലാത്ത ഓര്‍മ്മകള്‍,
പരിസരബോധമില്ലാത്ത തെമ്മാടികള്‍..
ഒന്നൊന്നിനെ മറികടന്ന്
തിക്കും തിരക്കുമായി...
ഇപ്പോള്‍ ഹൈവേ ട്രാഫിക്‌ ജാമില്‍ പെട്ട്
ചത്തുകിടക്കയാണ്

വീട്

2009-11-03T00:44:00.000-08:00

വഴിവക്കിലെ നിന്‍റെ വീട്
നോക്കി നിന്നുപോയിട്ടുണ്ട്
പലപ്പോഴും ..
കുട്ടികള്‍ കുത്തിമറിയുന്നതിന്‍റെയും
അടുക്കളപ്പണിയുടെയും ബഹളം;
വിരുന്നുകാരുടെ കൂട്ടച്ചിരി,
ബിരിയാണി മണം,
രാത്രി നിറയെ ലൈറ്റിട്ട വീട്.

ഇന്നലെ ആ വഴിക്ക് വരുമ്പോള്‍
വീട് മൂകമായിരുന്നു.
ഇരുട്ടിലായിരുന്നു.
ജനലും വാതിലും അടഞ്ഞിരുന്നു.
ഉമ്മറത്തെ വെട്ടിയൊതുക്കിയ ബോഗന്‍ വില്ല
ടെറസ്സിലെയ്ക്കു കാടായി വളര്‍ന്നിരുന്നു.
ഉപ്പനോ മൂങ്ങയോ വാവലോ തേളോ
കയ്യേറിയിരുന്നു നിന്‍റെ വീടിനെ.

ആരോ പറഞ്ഞു കേട്ടു,
സാധനങ്ങള്‍ പെറുക്കാന്‍ വന്ന
ഒരു ആക്രിക്കാരന്‍
എല്ലാം കൊണ്ടു പോയെന്ന്..
ചിരികളും ബഹളവും തമാശയുമെല്ലാം.

--------- ഡ്രൈഡേ

2009-11-01T04:44:00.000-08:00

മിണ്ടാട്ടമില്ലാത്ത ഒരു പകല്‍

നിരങ്ങിനീങ്ങി

വീലുപോലെ കറങ്ങി അത് സ്വയം ആവര്‍ത്തിച്ചു

കാണാന്‍ കാഴ്ചകള്‍ കുറവാണ് ,

ഈ വഴിയുടെ മുകളറ്റത്തെ

കത്തുന്ന വെളുപ്പാണ് ആകാശം

ഇതിങ്ങനെ നിര്‍ദ്ദയം തുറന്നിട്ടത് ആരാണ്.

വെയില്‍ പടര്‍ന്നു അകം പൊള്ളിക്കുന്നു

തൊണ്ട വരണ്ടോ ?

ദാഹം തീര്‍ക്കാന്‍

മേശപ്പുറത്തുണ്ട്‌

നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്നു

ഒരു ഗ്ലാസ്‌ ബോറടി ,

ചിയേഴ്സ്...

വെറുതെ നോക്കുന്നേരം...

2009-11-01T04:09:00.000-08:00

നിഴലനക്കം കേട്ട്ടു

വെറുതെ നോക്കുന്നേരം ;

വിരിഞ്ഞുവന്നു

രണ്ടു കണ്ണുകള്‍

രണ്ടു ജലവിതാനങ്ങള്‍.

ഓളമടങ്ങി,

ഇപ്പോള്‍ നിലക്കണ്ണാടി പോലുണ്ട്

മുഖം മിനുക്കാം

ആഴമെത്രയുണ്ടാവും?

പെരുവിരലൂന്നി ഏന്തിനോക്കി...

അടിത്തട്ടിലെന്തോ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

വീണുകിടന്നിരുന്നു

നിലാവിന്‍റെ ഒരു തുണ്ട്.

നിശബ്ദതയില്‍ ....

2009-10-31T22:34:00.000-07:00

പച്ചപ്പിനുള്ള്ളിലൂടെ

കത്തി കത്തി വരുന്ന
വെയിലില്‍
മരച്ചോട്ടില്‍
ഒറ്റയ്ക്ക്
നിശബ്ദതയില്‍ കൊത്തിയെടുത്ത രൂപം പോലെ
ചാഞ്ഞുമയങ്ങുന്ന പെണ്ണെ,
ഏത് സ്വപ്നത്തിന്റ്റെ
മോഹവലയത്തിലാണ്
നീയിങ്ങനെ
നാലുപാടും മറന്ന്
സമയവും കാലവും തെറ്റിച്ച്‌
മതിമറക്കുന്നത്

Whispers of the Body

2008-07-17T06:03:00.000-07:00

The train began to sway me
Into a restless sleep.
It is my body that lies now upon the blue cushion.
A lazy, tired, body of amassed fat,
A bored aging body.
I experimented with my body, letting it to talk to me;
To talk about its dreams, longings and frustrations.

It indeed began talking to me in whispers.
Throughout the night it talked
About its youth that is being gambled away,
How like a cat it was losing its furs as time flew,
How it feels, from its inner self,
About the irresistible streaming of life.
The soliloquy was going on
But my thoughts began to fade like clouds withering away.
She, the body, was again left unattended,
letting it to sink into oblivion.

Forest in the night

2008-07-17T05:32:00.000-07:00

It was an obscure gloomy night,
Road was hidden among shadows,
I saw a small star falling down,
along the slope of a forest of clouds,
visible in the sky at that time..
A half lit moon also was there,
and i just wondered, what for i am sad still!

SNOW

2008-06-23T23:00:00.000-07:00

"No poems came to his mind.He was happier than he'd ever been."
---from "Snow" -- Orhan pamuk, page no-313.

Fever

2007-09-13T05:42:00.000-07:00

i can not talk about my fever as it is hidden in a heavy downpour.

THE COI FISH

2007-07-30T02:27:00.000-07:00

Occasionally, at the end of a long pause,
With a timid thud,
A few drops of fresh water trickles down,
Then the rush of a cold-water stream over my fins,
Evoking the soft vibration,
Splashing a myriad of kisses over my spine!
You can’t imagine...so precious moments are they…
Moments, just before the freshness mingles with the staleness!

I swim in circles in merry merry mood,
At every drop, a wild crazy dance,
I try to capture an enlivened life,
You do not know, it is a sticky field,
Four glass walls,
One dead conch,
And a few coloured stones,
And three plastic plants,
And a few frozen food fragments,
Stale foul water at two feet height,
This is a forgotten world.
Always smothering
My nostrils with decayed smells.

They call me THE COI FISH,
Who come from the Yellow river of Japan,
To bring fortune to their home,
And so, I am a COI FISH,
Somebody has put inside the aquarium
For somebody else's fancy.

A Dream... Or?

2007-07-13T05:38:00.001-07:00

Always a beach nearby,
dark and haunting,
With a dripping wet sky
drumming over my heart-beats,
Pious, as if in a prayer,
i stood there alone...
Long back,a slow disappearance,
A forsaken dream,
imagine death amidst a heavy rain,
body melts into thin fibers ,
into water molecules,
into cold water currents of self.
Are you listening me?
now i see the sky shrinking into
an umbrella of warmth, silence and beatitude.
Endless stories sea told me,
i heard nothing and nothing remained at all..

oooo

2007-05-16T04:39:00.000-07:00

Why this much fast?
Are you floating over the clouds!
When did you get the wings of the wind?

Dwarf in the kitchen

2007-04-19T20:48:00.000-07:00

Half past eight. He will be back soon. Breakfast is not yet ready.

Yes. Ginger, green chilly, curry leaves...

Ok, now , let me grind the coconut. chatney is ready.

Boiling Uppma in the pan. Now? ah..I' ve forgot about the pappad.

He needs three pappads for each portion of uppma. So let me put the small pan on the burner. Kitchen is like a hot pan, though it is still morning.

I have left the door open. Are you afraid? I asked myself. Have the fear that somebody may intrude?

No...This is not a movie scene for such accidents.This is our home, and it is daytime too.

Outside, nature beams after last night's rain. Nothing to fear. Actually these moments are fit for any dramatic events, like the ones we have seen in the film Dreams - the fox-wedding procession!

I heard the sound of little footsteps at the doorstep.

Though I did not turn my eyes, I saw a small figure .

A dwarf.

He was standing there on the threshold of my kitchen all this time .

I did not turn my face to look.

I thought not to disturb him, to make him feel his entry natural.

He peeped into the kitchen at least twice or thrice.

'Am coming from the fairy land, and do you want me to help you?'

'Oh! thanks! I need no help...' I said, setting aright all the plates and pots strewn on the kitchen floor.

I heard his footsteps again, this time very close to me.

' What will you give me, if i turned all this into gold?' He asked again.

I finished cleaning pots and spoons. I was going to take bath. Today too I will be late in the office.

He seemed lingering around.

'Do you have any promises to keep?' he asked me, this time in a tone of secrecy!

A roaring bike entered the courtyard. It was he. Oh! I had left the frying pan on the burner. It is almost burnt! Oh god!

He clasped me in his arms and asked, 'what happened to you?'

A flock of memories made me mumble ...' Nothing, but his name is Rumpelstiltskin... I will never forget.'

osip mandelstom

2007-04-10T06:15:00.000-07:00

In a poem , Russian poet Osip mandelstom describes his experience of the 'good-lord' during the periods of seclusion and imprisonment in his life in a distant town of Siberia,he writes; Like 'a heavy bird fled from his chest...'
While reading this line i too felt the same shivering of branches a tree may feel when the heavy bird takes its flight...
He was a peer poet to Pasternack and Akhmatova.

breath of rain

2007-04-09T06:35:00.000-07:00

It begins to rain.
At first a murmur,
then, an orchestra
of indistinguishable tender notes.
I close my eyelids.
Through the balcony windows
a chilly wind peeps in.
Slowly, in peaceful pace
the first drop,the second,third and...

Now, behind closed calm eyelids
a rain of feelings.
I am amidst a heavy downpour.
Water and cold fill me,
melting, melting into water again.
Heavy breath of loneliness
I am away from you, from all .

Will I Weave An Invisible dress?

2007-04-08T05:24:00.000-07:00

I am a weaver,lazy but energetic,
i dont get much offer nowadays,
and hence, poor and bankrupt .
But for this season, let me try my luck,
i will weave for you ,one special dress ,
for you, and for you alone.
and in such a fashion,
that you will become addicted to me soon...
I promise, it will be one ,no one ever made, because i am weaving with the threads of wind,
that one who wears it, will become invisible,
invisible to others ,invisible to oneself.
and the wind with its thousand arms,
will stroke you to sea- deep dreams.
only the scent of seasonal flowers
will linger then ,i will make you float over ,
over the multitudes of beings,that binds you now,
So, will you hire me?

if you still want...

2007-04-08T04:48:00.000-07:00

I know there are phantom limbs,
grown out of me, reaching you,
pale, baby-soft veins visible,
carrying streams of my essence,
you say still but they are unreal,seeming...

But i feel them, i get hurt, i can touch,
even it bleeds often...
Try to wound me again,
if you want a proof still ,
see how the skin parts and how blood drips down.